Zestawienia źródłowe stały się jednym z kluczowych elementów sprawy. W syntetycznej analizie danych za lata 2021–2025 rozpoznano łącznie 441 461,54 Mg odpadów: 75,04% całej masy przypisano Częstochowie, 20,72% pozostałej części kraju, a 4,24% pozycji pozostało nieustalonych. Po wyłączeniu pozycji nieustalonych udział pozostałej części kraju wynosi 21,64%.

Odpowiedzi i zestawienia nie zamykają tej kwestii. Pokazują jednak, że do Sobuczyny trafiały odpady spoza Częstochowy, a skala tego strumienia jest na tyle istotna, że wymaga kontroli pod kątem zasady bliskości, przejrzystości finansowania i rozdzielenia zadania publicznego od działalności rynkowej.

Spółka wskazała, że pełni funkcję zarządzającego składowiskiem. Doprecyzowała też, że bezpośrednio zarządza instalacją II kwatery składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne. Instalacje biogazu oraz oczyszczalnię odwróconej osmozy prowadzi CzPK.

SOBREKO przekazało zestawienia za lata 2021–2025 według kontrahentów i miejsc pochodzenia. Spółka odpowiedziała, że nie przyjmowała i nie przyjmuje odpadów pochodzących z zagranicy. Jednocześnie wyjaśniła, że w BDO pochodzenie odpadu komunalnego wynika z karty przekazania odpadu komunalnego, ale przy części odpadów niekomunalnych karta nie obejmuje nazwy gminy lub miasta.

Odpowiedź jest mieszana. Spółka powiązała swoją działalność z zadaniem gminnym w systemie odpadowym Częstochowy, ale jednocześnie wskazała, że kontrahentami są podmioty rynkowe, spółka działa w zwykłych warunkach rynkowych, nie ma zagwarantowanego strumienia odpadów i jest nastawiona na generowanie zysku. Zyski mają zasilać działania inwestycyjne CzPK.

SOBREKO wskazało monitoring składowiska i przekazywanie wyników WIOŚ, opisało kontrole dostaw, przykrywanie działek roboczych, higienizację wapnem oraz preparaty antyodorowe. W sprawie rozbudowy spółka powołała się na WPGO i plan kwatery nr 3. Alternatywne scenariusze ograniczania składowania i zwiększania recyklingu uznała za obszar kompetencji organów administracji publicznej, a nie zarządu spółki.

Starostwo odpowiedziało, że brak jest stanowiska Powiatu Częstochowskiego wobec planowanej dalszej rozbudowy instalacji w Sobuczynie. Powiat nie analizował zgodności rozbudowy z celami ograniczenia składowania i nie posiada własnych analiz skumulowanego oddziaływania całego kompleksu na środowisko i zdrowie ludzi.

Starostwo przekazało obszerny wykaz decyzji i dokumentów administracyjnych, obejmujący m.in. monitoring środowiska, dokumentacje geologiczne i hydrogeologiczne, pozwolenia budowlane, rozbudowy, modernizacje oraz elementy infrastruktury związanej ze składowiskiem i instalacjami towarzyszącymi.

Miasto przedstawiło szeroki rys historyczny: lokalizacja sięga lat 80., planowano teren gospodarki odpadami o dużej skali, a decyzje i pozwolenia nie wskazywały krótkiego, jednorazowego charakteru przedsięwzięcia. W odpowiedzi podkreślono też, że Częstochowa posiada ok. 400 ha gruntów na terenie gminy Poczesna, a infrastruktura odpadowa leży poza administracyjnym obszarem miasta.

Miasto wskazało, że procedurę zmiany granic uzasadnia m.in. własnością gruntów, znaczeniem instalacji dla systemu odpadowego i działaniami planistycznymi gminy Poczesna, które według miasta mogą blokować inwestycje. Jednocześnie odpowiedź potwierdza, że konsultacje społeczne w Częstochowie dotyczyły zmiany granic, a nie dalszego funkcjonowania i rozbudowy instalacji.

Miasto nie wskazało własnych badań epidemiologicznych obejmujących cały obszar rzeczywistego oddziaływania instalacji. Nie planowało też odrębnego programu profilaktycznego dla mieszkańców narażonych na oddziaływanie instalacji. W odpowiedzi pojawia się również informacja o braku odrębnej porównawczej analizy kosztów, skutków środowiskowych i zdrowotnych scenariusza dalszej koncentracji infrastruktury w Sobuczynie.

Miasto podało dane za marzec 2026 r.: w CzPK odnotowano 2 942 kursy dostawców, czyli średnio 94 kursy dziennie, a w SOBREKO 1 578 kursów, czyli średnio 58 kursów dziennie. Jednocześnie nie przedstawiono kompleksowej analizy wpływu ruchu ciężarowego na bezpieczeństwo drogowe i stan infrastruktury lokalnej.

MKiŚ odpowiedziało, że zasada bliskości ma charakter ogólny. Odpady powinny być przetwarzane możliwie blisko miejsca powstania, ale dla większości rodzajów odpadów przepisy nie wprowadzają sztywnej granicy wojewódzkiej ani maksymalnej odległości. Ocena zależy więc od rodzaju odpadów, sposobu zagospodarowania i warunków decyzji administracyjnych.

Resort wskazał, że rozbudowa może być dopuszczalna, jeśli spełnia wymogi prawa, dokumentów planistycznych i decyzji administracyjnych. W sprawie oddziaływań środowiskowych odesłał do organów terenowych. Wątek przeglądu ekologicznego został rozstrzygnięty formalnie: odmowa wszczęcia nie była merytoryczną oceną wpływu instalacji na środowisko.

MKiŚ, powołując się na informacje GIOŚ, wskazało, że monitoring ścieków oczyszczonych nie wykazuje przekroczeń dopuszczalnych wartości, ale brak pełnej hermetyzacji kompostowni i placu kompostowego jest główną przyczyną uciążliwości zapachowych. Resort nie zadeklarował odrębnych dodatkowych mechanizmów monitorowania instalacji tego typu.

MFiPR odpowiedziało, że kwestie podniesione w interpelacji pozostają w kompetencji Zarządu Województwa Śląskiego jako instytucji zarządzającej programem regionalnym Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021–2027. Ministerstwo nie dokonuje szczegółowej oceny projektów regionalnych; wskazało na systemową i koordynacyjną rolę wobec instytucji zarządzającej.

Resort wskazał, że DNSH jest zasadą horyzontalną, a zgodność projektu z tą zasadą jest oceniana na etapie wniosków o dofinansowanie. Przychody z działalności gospodarczej nie wykluczają automatycznie dotacji, ale wymagają oceny pod kątem pomocy publicznej. Szczegółowym adresatem pytań ma być Zarząd Województwa Śląskiego.

MSWiA wyjaśniło, że zmiana granic następuje w drodze rozporządzenia Rady Ministrów na podstawie ustawy o samorządzie gminnym i rozporządzenia proceduralnego. Wniosek wymaga konsultacji z mieszkańcami, opinii właściwych rad oraz uzasadnienia i dokumentów. Granice mają być ustalane z uwzględnieniem więzi społecznych, gospodarczych i kulturowych oraz zdolności wykonywania zadań publicznych.

Resort poinformował, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy Wojewoda Śląski wystąpił o wydłużenie terminu przekazania wniosku, a MSWiA odniosło się do tej prośby pozytywnie. Na moment odpowiedzi formalny wniosek nie wpłynął jeszcze do ministerstwa, więc resort nie zajął stanowiska merytorycznego, ale zapowiedział uwzględnienie argumentów i okoliczności sprawy.